Op 17 en 24 november heeft de gemeenteraad de Programmabegroting voor 2021 tot 2024 behandeld. Onze fractievoorzitter Elly van Wijk heeft tijdens deze vergadering gesproken over Don Quichot in Oudewater en dat willen we graag met jullie delen. Mocht je niet weten wie Don Quichot is, klik dan op de link ;-).

Don Quichot
Don Quichot in Oudewater. Wij weten denk ik allemaal wie Don Quichot was: de gefingeerde hoofdpersoon in de bekende roman; een edelman, een onverbeterlijke idealist, iemand die de wereld wil veranderen, maar weinig kans van slagen heeft. Maar hij is strijdbaar en alleen al dat aspect maakt het dat hij na 400 jaar nog tot de verbeelding spreekt. Ik leg de verbinding van een middeleeuwse edelman naar de democratie van de 21e eeuw. Een mooie maar zeker ook bijzondere zoektocht.

Het mooie Oudewater wordt gevormd door haar inwoners, de bedrijven, de verenigingen, vrijwilligers en raadsleden. Wij vormen met zijn allen het mooie Oudewater. Met zijn allen wonen, werken, ondernemen, sporten en feesten wij in Oudewater. En het is prachtig om te zien dat betrokken bewoners opstaan. De aanleiding voor betrokkenheid is vaker onvrede dan adhesie. Tegelijkertijd is inspraak een groot goed. Democratie is meer dan één keer per 4 jaar stemmen. Raadsleden en college kunnen niet iedereen spreken en daarom is het goed dat we gevonden worden. En of we gevonden worden. Ik heb bijvoorbeeld recent in één week van de volgende actiegroepen e-mails ontvangen: de omwonenden van Abrona wilden niet dat er anti-kraak gewoond zou worden in het leegstaande Abrona pand, de bewoners van de Wijdstraat en omgeving klommen in de pen voor overlast van de horeca, een actiegroep had zich verenigd om de plannen van Tappersheul 3 kritisch te analyseren, enkele dames willen de natuur redden op de nieuwe locatie van het zwembad, één heer zet zich schrap om de mooie plannen van de nieuwbouw Schuylenburcht tot aan de Raad van State te bevechten en een actiecomité wil als Don Quichot de windmolens bevechten.

De spagaat van de democratie
Don Quichot, zijn wij allemaal niet een beetje een Don Quichot? Personen die strijden tegen een grauwe en vijandige werkelijkheid? Die deze werkelijkheid willen inruilen, inruilen voor een ideale werkelijkheid? Streven wij allemaal, Oudewaternaren niet naar een ideale werkelijkheid? Ik denk van wel. Maar wat voor de één een ideale werkelijkheid is, is voor de ander een verre van ideale werkelijkheid. En zie hier de spagaat van de democratie. Een spagaat die ook in Oudewater herkenbaar is. De één doet een moord voor een woning, de ander vreest overlast als er antikraak gewoond wordt. De één hoopt op snelle bouw van 64 appartementen (waaronder zorgappartementen) op de plaats van de Schuyenburcht, de andere vreest deze bouw vanwege eventueel verminderde zonuren in zijn woning. De één wil parkeren, de ander geen uitzicht op blik.

Moraal van dit verhaal: wij hebben allemaal wel iets van Don Quichot in ons, iets strijdbaars, vechten voor idealen. Maar als we niet blijven zoeken naar het algemeen belang, de overeenkomsten, het geheel, de balans, dan gaan we strijdend ten onder zoals Don Quichot. Zonder dat het iemand, zonder dat het Oudewater verder brengt.